Meldpunt mishandeling in de psychiatrie (BOPZ)

Misstanden binnen de wet Bijzondere Opname Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ) kun je melden bij werkgroepuitdedroom@gmail.com
We verzoeken je de misstand kort te omschrijven en je volledige naam daarbij te vermelden. Je naam wordt niet op de website getoond. Op de site geven wij slechts de initialen.

N.a.v. uitzending Netwerk over de isoleercel:
De Tweede Kamer heeft jarenlang in toenemende mate schande gesproken van de isoleercel-opsluiting van soms meer dan een jaar en ook bij kinderen. Maar de psychiatrie bleek ongemotiveerd om te veranderen. VVD Kamerlid Anouschka van Miltenburg (nu kamervoorzitter) zei “dit ligt niet aan geld of gebrek aan personeel, de psychiatrie wil het zo, het zit in hun cultuur.” De psychiatrie moest met maatregelen worden geforceerd om te veranderen.

Enkele voorbeelden van klachten over de psychiatrie

N.B. Zolang dwang (marteling en mishandeling) in de zorg niet verboden wordt, maakt elke instelling die dwang toepast in haar behandelingen, zich schuldig aan misstanden volgens het Verdrag van de Rechten van de Mens. Het is niet onze intentie om specifieke instellingen aan de schandpaal te nagelen. Dit gebeurt in heel Nederland.

  1. L. zat op vijftienjarige leeftijd 9 weken in een isoleercel bij een instelling in Vlissingen.
  2. J. gaf een ‘high five’aan een politie-agent, waarna hij vier dagen in de gevangenis zat en vervolgens bij een GGZ instelling met dwanginjecties werd behandeld voor zijn ‘stemmingstoornis’.
  3. R. dronk op koninginnedag op een veld, samen met anderen, een biertje. Werd hiervoor opgepakt door de politie en binnen een instelling in Kloetinge met dwangmedicatie behandeld voor zijn niet bestaande psychose.
  4. D. had een conflict met zijn ouders. Een Fact Team in Zeeland haalde daar volstrekt onnodig de politie bij. Liet hem gedwongen opnemen en gedwongen medicatie innemen.
  5. A. had een conflict met zijn moeder. Zijn moeder moest naar het ziekenhuis en kon de situatie niet goed aan om die reden. Een Fact Team in Zeeland haalde daar de politie bij, liet A. gedwongen opnemen en behandelde hem met dwangmedicatie voor zijn niet bestaande psychose.
  6. B.vd.H kwam vrijwillig naar een instelling om af te kicken van een alcoholprobleem. Toen zij op een avond naar de stad ging, miste zij de bus en belde naar de instelling dat zij wat later terug zou komen. Zij kreeg daarop een rm wegens niet bestaand vluchtgevaar. De verpleging heeft haar zo hardhandig vastgepakt, dat beide amen onder de blauwe plekken zaten. Zij is afgekickt van de drank,maar de instelling laat haar niet terug naar huis gaan, waar zij ambulante hulp zou kunnen krijgen.
  7. M. had een probleem met een internetcrimineel. Lastercampagnes aan haar adres waren voor iedereen zichtbaar te lezen. De psychiaters van een instelling in Kloetinge weigerden op internet te kijken en noemden haar verhaal een waanstoornis cybercriminaliteit. Waarna zij maandenlang eenzaam werd opgesloten en dwanginjecties kreeg. Tevens zo hardhandig beet gepakt dat zij er blauwe plekken aan overhield.
  8. H. werd door een begeleider van de BW van een instelling in Goes vals beschuldigd van het willen vermoorden van mensen. De psychiater liet hem oppakken om hem via een IBS in een isoleercel te stoppen en hem uit de samenleving te weren. H. had zich een groot deel van zijn leven ingezet om ontwikkelingswerk te doen.
  9. JT. zat rustig aan tafel te praten, waarna zij door een psychiater in een isoleercel werd gestopt en dwangmedicatie kreeg toegediend.  Er was geen enkel gevaar.
  10. T. voelde zich bang en eenzaam en wilde dat er een begeleider bij haar bleef om met haar te praten. Zij werd daarop in een isoleercel gestopt en kreeg dwangmedicatie. De begeleiding had geen tijd voor haar.
  11. Dhr. E. meldde wat feiten over criminele zaken bij de politie in Zeeland. Daarna kwam er een psychiater aan de deur. Die psychiater liet weten dat dhr. E. paranoïde was, zonder zijn verhaal op waarheid te controleren. Dhr. E. werd vervolgens gedwongen opgenomen in een instelling in Kloetinge.
  12. L.N. “Er is bij de Xeplion RM opname, lange separatie en telefoon inname geweest, waardoor ik familiecontact verloor. Tevens is door deze traumatische opname eigenlijk mijn arbeidsongeschiktheid van nu meer dan 3 jaar ontstaan.”
  13. A.v.S. woonde zelfstandig. Liet een psychiater weten dat, omdat het goed met hem ging, hij zijn medicatie (Risperdal) af wilde bouwen. Hij kreeg een rm en werd gedwongen opgenomen, omdat hij op een gegeven moment doorgaf dat hij helemaal gestopt was met de medicatie. Binnen de instelling kwam hij nooit meer weg. Hij zit inmiddels 12 jaar gedwongen opgenomen en krijgt dwangmedicatie d.m.v. injecties met Risperdal.
  14. F. heeft een rm. Hij krijgt dwangmedicatie. Hij wil geen medicijnen innemen en vraagt wat hij moet doen. Binnen de BOPZ heeft hij geen rechten op dit gebied. Bij de VN wel.
  15. D. kreeg medicatie waardoor hij een hele pijnlijke fysieke klacht kreeg, waar hij aan geopereerd moest worden. Tot op de dag van vandaag heeft hij pijn. Hij zal waarschijnlijk nooit meer als een ‘normale, gezonde man’ kunnen functioneren.
  16. M.C.N. Vindt dat hij niet serieus wordt genomen binnen de GGZ instelling. Hij geeft duidelijk zijn probleem aan, wat vervolgens wordt genegeerd. De psychiater bepaalt wanneer iets een probleem is en hij niet zelf. Volgens de psychiater moet hij leven met zijn ziekte. Herstellen is dus niet mogelijk binnen een instelling. (alcoholisme).
  17. A.M.M. stond soep te maken. Twee agenten kwamen aan de deur en lieten haar weten dat ze mee genomen zou worden naar een instelling. In de instelling werd ze uitgekleed, waar iedereen bij stond en in een isoleercel gestopt. Ze weet nog steeds niet waar dat voor is geweest en de instelling wil het haar niet vertellen.
Advertisements