Ik heb een droom

Zeg me waar de uitgang is

grenzen dicht joden

‘Dat je in die trein zit. Op weg naar de dood. En dat je naar buiten kijkt en ziet hoe andere mensen leven. Hoe ze lachen. Zich niet bewust zijn van wat er zich vlak naast hen afspeelt.’
Dat gevoel beschrijven patiënten van psychiatrische instellingen, waar zij tegen hun wil dwangbehandelingen moeten ondergaan.
Bepaalde afdelingen zijn net een concentratiekamp. Een plek waar je gestraft wordt als je te hard schreeuwt of te hard lacht. Of iets anders doet wat de verplegers niet aanstaat.
De tweede wereldoorlog hield nooit op. De kampen leefden gewoon door. De medische experimenten zijn nu gelegaliseerd zodat het sadisme niet meer benoemd hoeft te worden.
En de politiek? Die kijkt de andere kant op.

Ik ben terug gekomen om dit te stoppen.

Anna

Het boek ‘Zeg me waar de uitgang is’, is binnenkort te bestellen via deze site.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s