Slachtoffers van de psychiatrie

Seksisme in de psychiatrie

 Roswitha Burgard – Hoe vrouwen ‘gek’ worden gemaakt.

Roswitha Burgard – Hoe vrouwen ‘gek’ worden gemaakt. Seksisme in de psychiatrie. Onderzoek naar seksistische methoden in de hulpverlening. In den Toren, Baarn, 1980, ISBN 9060745183, 191 pagina’s, paperback, zo goed als nieuw.

Psychische ziekten vormen een gestaag groeiend probleem in onze samenleving.
Vooral vrouwen worden meer dan mannen in toenemende mate door aandoeningen van het zenuwstelsel getroffen. Zo zijn er tal van vrouwen die lijden aan het zogenaamde huisvrouwensyndroom, dat zich uit in neerslachtigheid, onrust, prikkelbaarheid, onverschilligheid en slapeloosheid. Vrouwen die aan deze huisvrouwenziekte lijden kunnen door isolement en het altijd maar slikken van hoge doses psychofarmaca in een gemoedstoestand geraken die niet meer van een werkelijke psychose te onderscheiden is. Een groot aantal van deze vrouwen, die van de wereld zijn afgesneden, wordt als chronische patiënten opgeborgen en blijft vaak voorgoed aan haar lot overgelaten op gesloten afdelingen van inrichtingen. Maar ondanks haar groeiend aantal zijn vrouwen in de psychiatrie, behalve bij Philips Chesler in de V.S., nog weinig onderwerp van onderzoek en analyse geweest. Roswitha Burgard heeft zich door gesprekken en analyses diepgaand met deze zwijgende meerderheid in de psychiatrie beziggehouden. Haar boek is daar de neerslag van.
Roswitha Burgard komt in haar onderzoek tot de conclusie dat vrouwen in de hulpverlening stuklopen op dezelfde strukturen als in het dagelijks leven. ‘Alle psychologische theorieën en ontwikkelingspsychologische regels, die vandaag de dag worden gehanteerd en toegepast, gaan uit van minderwaardigheid van de vrouwelijke sekse, die wordt gebaseerd op de biologische anders geaardheid van de vrouw.’ Het is bijvoorbeeld geen toeval dat vrouwen in inrichtingen met ‘bezigheidstherapie’ in haar vrouwelijke rol worden bevestigd: ze krijgen verstelwerk te doen, wassen, helpen in de keuken. Vrouwen die juist op dat rollenpatroon, op haar ‘natuurlijke bestemming’ als huisvrouw, moeder en seksobject, zijn stukgelopen en die dat patroon zouden willen doorbreken, worden door de hulpverleners weer in het gareel gebracht, desnoods met behulp van dwangmiddelen, zoals b.v. de isoleercel. En vanuit de isoleercel kun je geen actie ondernemen, kun je niet werken aan de fundamentele verandering van de levensomstandigheden van de vrouw. Rosewitha Burgard is dan ook van mening dat zolang de psychiatrische methoden (van mannen) seksistische tendenzen vertonen, vrouwen die hulp zoeken alleen zinvol advies kunnen verwachten van andere vrouwen.
Rosewitha Burgard (1943), psychologe, is actief in de vrouwenbeweging in West-Berlijn en was een van de oprichtsters van de vrouwenuitgeverij Frauenselbstverlag.

 

Dagelijks seksisme is #geengrapje

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s